Synagogę w Rymanowie wybudowano w XVII wieku. Pierwszy remont przeszła w 1920 roku. W wyniku działań wojennych II wojny światowej z bożni
cy pozostały jedynie ruiny
. Jej dach został zburzony. Prace remontowe i konserwatorskie rozpoczęto w pierwszych latach XXI wieku.

Murowana z kamienia synagoga jest otynkowana i jednoprzestrzenna. Wybudowano ją na planie kwadratu. Od południa przylegała do niej sala modlitw dla kobiet, która otwierała się czterema arkadami zamkniętymi łukami odcinkowymi. Salkę zburzono po 1945 roku.

Na wschodniej ścianie w środku bożnicy można zauważyć ślady Aron Ha-kodeszu, czyli szafy ołtarzowej w postaci zdobnej drewnianej skrzynki, której przeznaczeniem było przechowywanie zwojów Tory. W dolnych częściach ścian można dojrzeć płytkie, prostokątne wnęki, które zamykają się półkoliście. Na nich hebrajskie napisy, zaś wyżej malowidła z alegorycznymi przedstawieniami biblijnych zwierząt (jelenia, orła, lwa i tygrysa).

Bima, czyli podwyższone miejsce, inaczej „mównica” jest usytuowana w centrum bożnicy. Składa się z czterech filarów na cokołach, które podtrzymują półkoliste arkady. Kapitele filarów są wyrzeźbione w stiuk. Składają się z liści akantu, wolut i wazonów z kwiatami.

Elewacje synagogi są trójosiowe i dwuosiowe, zamyka je gzyms obiegający ściany. Obustronnie rozglifione okna zamykają się półkoliście.

W północno-zachodnim narożniku znajdowały się obudowane kręte schody, które wybudowano prawdopodobnie w czasie remontu w 1920 roku.

Ruiny bożnicy są pod opieką konserwatora zabytków. W latach 80. XX wieku Ministerstwo Kultury i Sztuki przekazało fundusze na prace remontowo-konserwatorskie oraz dokumentacyjne.

Na podstawie: Kiryka F.(red.), „Rymanów. Dzieje miasta i Zdroju”, Rymanów 1985, Śnieżyńska-Stolotowa E., Stolot F., „Katalog Zabytków Sztuki. Krosno, Dukla i okolice”, Warszawa 1977

Żródło: Internet