Lis (Vulpes vulpes) jest najpospolitszym krajowym drapieżnikiem z rodziny psowatych. Za swoją ostoję najczęściej wybiera lasy śródpolne. Cechą charakterystyczna budowy jego ciała jest wydłużony tułów, głowa o ostro zakończonym pysku i trójkątne uszy. Posiada krótkie kończyny. Przednie i pięciu palcach i tylne o sześciu palcach. Ogon zwany kitą jest długi i puszysty o białym zakończeniu. W górnej stronie ogona , 5-6 cm od nasady, znajduje się gruczoł zapachowy. Wierzch ciała jest rudawy, spód biały, uszy i dolna część kończyn ciemne. Zmienność ubarwienia jest bardzo duża. Lis jest zwierzęciem wszystkożernym. Podstawą jego diety stanową małe gryzonie. Żywi się również owadami, ślimakami, ptakami, padliną, jagodami i innymi owocami, rzadziej zającami lub królikami. W pobliżu osad ludzkich odwiedza regularnie śmietniki i wysypiska.

Źródło: Internet