Kumak górski (Bombina variegata) jest niewielkim płazem bezogonowym z rodziny kumakowatych. Z tej rodziny w Polsce występuje również kumak nizinny (Bombina bombina). Kumaka górskiego spotyka się w Wschodniej i Środkowej Europie oraz na Bałkanach. W Polsce w występuje Karpatach i Sudetach. Jego zasięg przeważnie związany jest z siedliskami położonymi powyżej 300 m n.p.m. Dotychczas udało go się zaobserwować na wysokości 1600 m n.p.m. (Hala Gąsienicowa w Tatrach). Ta miniaturowa ropucha nie przekracza 6 cm długości ciała i 6 g masy ciała. Odznacza się ciemnopopielatym brzuszkiem z żółtymi plamami. Ukazuje go zaniepokojony, np. w przypadku ataku drapieżnika. Spotyka się go najczęściej w miejscach nasłonecznionych w płytkich kałużach, zapełnionych wodą koleinach i innych niewielkich zbiornikach wodnych.

Jest gatunkiem ciepłolubnym i jaja składa w wodzie, której temperatura waha się w granicach 14-25oC. Samce kumaków mają parzyste worki powietrzne umiejscowione na dnie jamy gębowej, za pomocą których w okresie godowym wabią samice. Od ich charakterystycznego śpiewu godowego „kumkania” pochodzi ich nazwa rodzajowa. W Polsce podlega ścisłej ochronie, znajduje się również w II Załączniku Dyrektywy Siedliskowej i na podstawi miejsc jego występowania wyznaczano obszary Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Kumak górski w Bieszczadach jest gatunkiem pospolitym spotykanym na szlakach, stokówkach leśnych, w kamieniołomach itp.

Źródło: Internet